Kot Europejski

Kot europejski jest jedną z najstarszych ras. Mówi się, że pochodzi on bezpośrednio od kota egipskiego i został przywieziony do Europy już za czasów Fenicjan jako łowca myszy.  Fenicjanie ukradli te koty, aby odsprzedać je na statkach handlowych i wojskowych, gdzie były bardzo poszukiwane jako strażnicy spiżarni. Skradziono je i sprzedano w tajemnicy, ponieważ wszystkie te koty były własnością faraona i były czczone jako bogowie. Stamtąd rozeszły się do domów i do wszystkich tych miejsc, gdzie trzeba było polować na myszy.

Łatwo jest wymienić tego kota z pół-kostką lub bezpańskiego kota, więc istnieje niewiele hodowli tej rasy, ponieważ wielu ludzi snub go za bardzo podobne do pół-kotów, zamiast tego jest bardzo kochany, szczegżlnie we Włoszech, gdzie jest uważany za kota par excellence, za jego słodki charakter i dzięki swojej wyjątkowej zdolności do przystosowania się do każdej szerokości geograficznej, klimatu i środowiska, a prawdopodobnie rżwnież do jego wyglądu, tak proporcjonalne i bez przesadnych szczegżłżlności morfologicznych (jak to się dzieje zamiast w większości innych ras), dziś kot europejski jest najbardziej rozpowszechniony na świecie.

Charakterystyka kota europejskiego

Kot europejski jest towarzyski i czuły, ma niezależny temperament, ale bardzo dobrze przystosowuje się do życia rodzinnego, a nawet mieszkalnego. Inteligentny i sprytny, ciekawski, nieomylny myśliwy i wielki mistrz w sztuce radzenia sobie samemu w każdych okolicznościach, uwielbia przebywać na świeżym powietrzu, ale bardzo ceni sobie zalety życia domowego, takie jak zapewnione jedzenie, wygodne łóżka i kanapy, ciepło i sympatię rodziny.

Uwielbia się bawić i jest ciekawy wszystkiego, co robią członkowie rodziny, nawet jeśli wybierzesz człowieka, któremu poświęca całą swoją bezwarunkową miłość, ale jest też uczuciowy w stosunku do innych. Jest bardzo zrównoważonym kotem, nawet jeśli jak wszystkie koty ma swoje momenty szaleństwa, w których biega i skacze ze wszystkich stron, ale nie pogardza robieniem długich drzemek obok swojego człowieka. Nie lubi zbytnio samotności.

Lubi przebywać na świeżym powietrzu, więc bezpieczny taras lub ogród byłby idealny dla tego kociaka, ale trzeba być ostrożnym, bo choć kocha swoją rodzinę i dom, to biorąc pod uwagę jego silny instynkt drapieżny, mógł odejść daleko.

Ta rasa może być nieśmiała i podejrzliwa wobec obcych. Ze zwierzętami z tego samego miotu mogą być bardzo czułe do siebie, w przeciwieństwie do innych ras kotów, należy przyzwyczaić się do szczeniaka, a także z psami, jeśli są hodowane razem jako dziecko, może mieć spokojne współistnienie.  W dorosłym życiu łatwo jest im mieć problemy.

Nadaje się również dla dzieci, o ile relacje są pełne szacunku i ma miejsce na schronienie, gdy gry stają się trochę zbyt chaotyczne.

Pojawienie się kota europejskiego

Kot europejski jest kotem średniej wielkości; samiec od 5 do 7 kilogramów, samica od 3 do 5 kilogramów. Jest to kot w dobrej proporcji, o długim i muskularnym ciele. Głowa jest zaokrąglona z dobrze rozwiniętymi policzkami, szyja umięśniona jak nogi, które są mocne, średniej długości z zaokrąglonymi stopami. Ogon, średniej długości, zwęża się ku czubkowi.

Uszy, rozmieszczone, ale dobrze osadzone na głowie, mogą mieć małe kępki włosów. Zaokrąglone oczy umieszczone nieco ukośnie; kolor tęczówki jest bardzo różny, w zależności od koloru sierści, ale zawsze bardzo żywy, może wahać się od niebieskiego do zielonego, żółtego i pomarańczowego.

Kot europejski ma krótką sierść, o bardzo rzadkim podkładzie i może być w wielu kolorach.  Włosy, w rzeczywistości, mogą być tygryzowane, nakrapiane lub plamione, z tłem o różnych kolorach i odcieniach.  Kolory wahają się od szarego do czerwonego, przechodząc przez biały i czarny, a samica może mieć również 3 kolory. Jest jednak błyszcząca, przylegająca do ciała i elastyczna.  Najczęściej spotykany jest tygrys, charakteryzuje się ciemnymi paskami na brązowym włosie. Bardzo cenione są też czerwone tygrysy.

Zdrowie i opieka nad kotem europejskim

Jest silnym, wytrzymałym i długowiecznym kotem, który na ogół cieszy się doskonałym zdrowiem przez cały okres swojego życia. Nie przedstawia ona predyspozycji do poszczególnych chorób.  Jego żywotność wynosi około 15 lat, choć były okazy 18, a nawet 20 lat. Ma tendencję do otyłości, więc dobrze jest traktować jego dietę w szczególny sposób.

O ile sierść nie wymaga specjalnej pielęgnacji, to jest to kot, ktżry bardzo dba o jej czystość, więc po prostu szczotkować go raz w tygodniu. Tylko w okresie pierzenia, choć nie traci dużo włosów, zaleca się szczotkowanie ich przynajmniej kilka lub więcej razy, w zależności od długości włosów.

Jest to bardzo płodna rasa, a także bardzo wczesna, dlatego dobrze jest sterylizować ją bardzo wcześnie, również w celu uniknięcia ewentualnych problemów behawioralnych.


Zostaw Komentarz