Syjamska rasa kotów


Rasa syjamska jest jedną z najbardziej znanych ras kotów.  Mówi się, że pochodzi z Syjamu (dzisiejszej Tajlandii), a w Europie i obu Amerykach dotarł raczej późno. Para syjamskich kotów została podarowana przez cesarza Syjamu angielskiemu konsulowi w 1880 roku, ale jej historia jest bardzo długa, była zazdrośnie strzeżona jako towarzyszka rodzin królewskich i przywódców religijnych przez pokolenia i służyła jako opiekunka cennych przedmiotów i dokumentów przechowywanych w buddyjskich świątyniach. Istnieje nawet legenda o świątyni Boga Syjamskiego. Legenda mówi o tych kotach, które były używane w świątyni jako opiekunowie króla. Udało im się wspiąć na wysokie kolumny, które otaczały tron królewski i jeśli ktoś odważyłby się zagrozić królowi, skoczyłby z tych kolumn i podrapał nieszczęsnego. Inne legendy mówią o wyglądzie tego kociaka. W jednym z nich mówi się, że jeden z tych kotów był odpowiedzialny za czuwanie nad cennym wazonem i aby to zrobić, zwierzę skręciło ogon wokół wazy i gapiło się na niego tak intensywnie, że jego oczy zostały skrzyżowane na zawsze.  W innym mówi się o kocie, który czuwał nad cennymi pierścieniami, aby to zrobić, kot trzymał je na ogonie, tworząc fałdę, aby pierścienie się nie wymknęły. Była to rasa jednak mało znana aż do drugiej wojny światowej, po której szybko stała się najbardziej rozpowszechnioną pod względem rejestracji. Początkowo nie miał zbyt wiele szczęścia, na pierwszej wystawie kotów, na której się pojawił, został opisany przez dziennikarza jako koszmarny kot, wręcz przeciwnie, szybko stał się popularny wśród zakochanych w Wielkiej Brytanii, mimo skrzyżowanych oczu i fałdy w ogonie.

Charakter kota syjamskiego

Jest to bardzo żywiołowy i czuły kot, a z punktu widzenia charakteru jest to kot, ktżry najbardziej przypomina psa. Prawie zawsze można go wytrenować i przyzwyczaić do wychodzenia na smyczy. Ma bardzo ekstrawertyczny i żywy charakter, bardzo komunikatywny i ze szczególnym miauczeniem, które wyróżnia go spośród innych kotów, z którymi komunikuje swoje pragnienia i pomysły. Jest to kot nadający się dla rodzin z dziećmi, które są już starsze, potrzebuje uwagi, a Ty bawisz się z nim trochę na co dzień. To nie jest kot odpowiedni dla ludzi, którzy chcą spokoju. Lubi wszystkich członków rodziny, ale wybiera jednego z nich w szczególności i nawiązuje z nim bardzo zaborczy stosunek. Nie jest to kot, ktżry kocha być sam, ani w towarzystwie innych zwierząt, ani nie kocha obcych, ktżrzy mogą wejść do domu, wręcz przeciwnie, jest raczej nieufny wobec tych, ktżrych nie zna dobrze. Nie każdy nadaje się do życia z Syjamem, biorąc pod uwagę jego „charakter”, nie jest kotem odpowiednim dla nerwowych lub niecierpliwych ludzi. Jeśli nie ma dostępnych drapaków lub gier, które mogą pobudzić jego ciekawość, gdy jest sam przez długi czas, czasami ma tendencję do kłopotów próbując rozładować frustrację spowodowaną brakiem interakcji społecznych.

Właściwości fizyczne

Jest to bardzo piękny kot, o smukłej i elastycznej budowie, zwinny i bardzo elegancki. Jest średniej wielkości, samiec waży od 3 do 5 kilogramów, a samica nie przekracza 3 kilogramów.  Głowa ma wydłużony trójkątny kształt, a uszy reprezentują długie przedłużenie, są duże i spiczaste.  Kufa jest cienka i ma klinowy kształt. Oczy są w kształcie migdałów i mają żywy i głęboki niebieski kolor. Nogi są długie i cienkie, końcówka nóg jest cienka, delikatna i mała. Ogon jest również bardzo długi i cienki. Włosy są krótkie i nie tracą ich zbyt wiele, nawet w okresie pierzenia.  Jest to bardzo cienki włos, krótki, lśniący i przylegający do ciała.  Cechą charakterystyczną sierści tego kota jest to, że kolor sierści na głowie, ogonie i łapach jest ciemniejszy niż kolor sierści na ciele. Podczas gdy generalnie kolor ciała przechodzi z białego do kremowego, istnieje wiele ciemniejszych punktów koloru pyska i kończyn, które przechodzą z czerwonego do niebieskiego do czekoladowego.

Zdrowie i odżywianie

Kot syjamski nie wymaga specjalnej opieki. Cotygodniowa szczotka z szmatką lub skórą wiadrową wystarczy, aby nadać jej charakterystyczny połysk. Odżywianie i dieta są podstawowe dla tej rasy, ponieważ te koty nie muszą być grube, biorąc pod uwagę długie i cienkie nogi, które mają i które nie są odpowiednie do podtrzymywania ciężkiego ciała. Zjada praktycznie wszystko, ale dieta musi być dawkowana, ponieważ ma dobry apetyt. Wizyty u weterynarza muszą być częste, ponieważ jest on nieco przytomny zdrowotnie. Mogą od czasu do czasu cierpieć na problemy z oczami krzyżowymi, zapalenie ucha i kamienie nerkowe.


Zostaw Komentarz

error: Treść jest chroniona !!