Turecki kot Van

Turecki kot Van pochodzi z regionu wyżyny jeziora Van w południowo-wschodniej Turcji, u podnóża góry Ararat. Według niektórych uczonych koty te przybyłyby z Chin w ślad za kupcami, którzy podróżowali jedwabną drogą. Dzięki niektórym znaleziskom archeologicznym wydaje się, że kot ten był już znany starożytnym Rzymianom, którzy podbili Armenię i że miejscowe plemiona malowały te koty na swoich wojennych sztandarach i zbrojach.

To czyni z nich jedną z najstarszych znanych ras kotów. Nie brakuje opowieści i legend o tych kotach, które w Turcji nazywane są również Kotami Allacha. Mówi się, że te dwa koty weszły na pokład Arki Noego, kiedy wody zaczęły się cofać, wskoczyły do morza i popłynęły na górę Ararat, kiedy wody się cofnęły, zeszły z góry i dołączyły do ludzi pomagając im polować na myszy. Prorok następnie pobłogosławił ich, a tam gdzie ich dotknął, na ich głowach i ogonach sierść zrobiła się czerwona.

W innej legendzie Bóg widział w ogóle białego kota pływającego w stawie, myśląc, że tonie, biorąc pod uwagę naturalną awersję kotów do tego elementu, pośpieszył, aby go uratować i wziął go za głowę i ogon. Części, które od tego czasu były dotykane przez Proroka, przybrały czerwonawe zabarwienie.

Postać kota Van’a

Od razu widać, że ten kociak ma nieco osobliwy charakter w porównaniu do przeciętnego kota. Przede wszystkim w rodzinie wybierasz mistrza i poświęcasz mu i jemu tylko całą swoją uwagę, stając się niemal jego cieniem. Pozostali członkowie rodziny tylko ich tolerują. Uwielbia dużo grać, jest w ciągłym ruchu w poszukiwaniu ofiar lub przedmiotów do interakcji, jest szczególnie aktywny i żywy, bardzo zręczny pływak i wędkarz, także nieugięty myśliwy, o niezłomnym i bardzo odważnym charakterze. Jest to kot, który potrzebuje uwagi, zabawy i wyładowania swojej szczególnej energii. Można powiedzieć, że bardziej niż kot w salonie, można go określić jako poszukiwacza przygód w ogrodzie.

Dlatego pożądane jest, aby ci, ktżrzy biorą jeden z tych pięknych kotżw mają do swojej dyspozycji ogród w bezpiecznym miejscu, z ktżrego nie mogą się wydostać, ponieważ będąc bardzo ciekawymi mogą iść bardzo daleko, a zatem stoją w obliczu całego szeregu niebezpieczeństw. Maksymalne byłoby zapewnienie tego ogrodu małego jeziora lub małego basenu, być może z pewną ilością ryb w środku (które jednak miałyby krótkie życie), gdzie nasz kot może nurkować, co uwielbia robić. Zauważono, że mając mały staw, wrzuca do niego kulki, trawę lub gałązki tylko po to, aby zanurkować i wyłowić zdobycz. Jak wszystkie inne zwierzęta w rodzinie, psy czy koty, toleruje je tylko wtedy, gdy potrafi je zdominować.

Chociaż jest bardzo zabawny, nie nadaje się dla małych dzieci, ponieważ jego bujność może prowadzić do zabawy w nieco impulsywny sposób. Może być doskonałym towarzyszem życia dla ludzi, którzy mieszkają samotnie, ale mają czas i chęć do zabawy z nim dość często. Nie przebywa w jednym miejscu bardzo długo, nie lubi przebywać w ramionach, mimo że bardzo lubi się przytulać i pieścić. Jest umiejętnym skoczkiem, więc można go znaleźć na najwyższych meblach w domu, z których może zdominować wszystko wokół.

Do Europy przywiozły go w 1955 roku dwie Angielki, które przebywały na tych terenach w celach turystycznych. Zafascynowane miejscową populacją kotów, uzyskały dwa okazy tureckiej furgonetki i przywiozły je do Anglii, gdzie dwa koty miały potomstwo, które powtarzało cechy i ubarwienie ich rodziców, rozpoczynając w ten sposób program hodowlany.

Pojawienie się tureckiego kota Van

Ten piękny kot jest średniej i dużej wielkości, samiec może ważyć nawet 8 -9 kg. O smukłej i eleganckiej sylwetce, ma również bardzo poważną budowę mięśni. Ma nieskazitelnie białą sierść z czerwonawymi plamami na głowie i na ogonie, półdługa, wodoodporna, miękka i niezbyt przylegająca do ciała, bez wełnianego podkładu. Jego długość zmienia się w zależności od pory roku, w rzeczywistości w okresie pierzenia traci on dużą ilość. Zimą jest bardzo długa i gruba, a latem krótsza i mniej gruba.

Średniej długości nogi są raczej umięśnione, a opuszki stóp ozdobione kępkami włosów. Kufa jest zaokrąglona, z prostym nosem średniej długości z lekką depresją na poziomie oczu.  Uszy są duże i dobrze pokryte włosami, szerokie u podstawy, zaokrąglone i blisko głowy. Oczy są wspaniałe, duże, bardzo wyraziste, owalne i lekko skośne, bursztynowe, niebieskie i nie rzadko spotyka się okazy o nierównych oczach.

Odżywianie, opieka i zdrowie

Turecki kot Van jest bardzo wytrzymałym zwierzęciem i ma bardzo długą żywotność, około 18 lat. W porównaniu z wieloma innymi rasami jest z pewnością w dobrym stanie zdrowia, ale nadal jest narażona na ryzyko rozwoju IVF, FeLV i kardiomiopatii przerostowej. Zazwyczaj bez podkładu wystarczy jedna szczotka na tydzień; w okresie pierzenia dobrze jest szczotkować ją codziennie, ponieważ traci znaczną ilość włosów, co może powodować problemy w przypadku spożycia podczas codziennego mycia.

Reszta zjada zarówno na mokro jak i na sucho, woli ryby, ale zjada też mięso. W okresie pierzenia dobrze jest dodawać do diety konkretne suplementy. Twój lekarz weterynarii pokaże Ci te najbardziej odpowiednie dla Twojego kota. Jeśli nie może wykonać wszystkich ruchów, których potrzebuje, dobrze jest sprawdzić dzienną ilość jedzenia, ponieważ jest to kot, ktżry ma tendencję do jedzenia więcej niż potrzebuje, właśnie dlatego, że jest nadpobudliwy.

Zostaw Komentarz

%d bloggers like this: